| |
|
|
| |
De polychrome beelden van Ugo Riva markeren de zoektocht van de kunstenaar naar de ware schoonheid van het bestaan. En het fenomeen met wie hij die schoonheid het meest vereenzelvigt is de vrouw. Hij beeldt haar uit in ruisende robes, in gewijd engelengewaad of in lompen, als mondaine dame of als melancholische moeder, als hemelse bruid of als profane verleidster. Riva mythologiseert haar, romantiseert haar, maar probeert haar tevens van binnenuit te doorgronden.Met krachtige overtuiging grijpt Ugo Riva terug naar de epoque waarin de kunst geen ander doel had dan het schoonheidsideaal na te streven: de Renaissance.
Zijn neo-romantisch classicisme maakt hem schatplichtig aan zijn grote voorbeeld, Piero della Francesca, maar anderzijds komt Ugo Riva tot een eigentijdse herdefiniëring van het klassieke schoonheidsideaal. Het is de geschonden schoonheid van een niet langer onschuldige wereld, vorm gegeven in doorleefde kleuren en structuren.
In de twintigste eeuw proclameerde de avant-garde het bankroet van de schoonheid. Met zijn diep in de Italiaanse cultuur gewortelde beeldhouw-
kunst toont Ugo Riva aan hoezeer dit een fictie is. De waarde van kunst die het alledaagse vergoddelijkt, blijkt eeuwigheidswaarde.
UGO RIVA (1951) debuteerde met schilderkunst, waarna hij overging tot het maken van polychrome bronzen beelden. In zijn geboorteland Italië neemt hij deel aan diverse Biënnales voor beeldhouwkunst, daarnaast zijn zijn beelden vrijwel jaarlijks te zien op de kunstbeurzen Arte Fiera Bologna, MIART Milaan, Arte Fiera Padova en ART Köln. Zijn introductie in 2006 bij De Twee Pauwen zal vervolgd worden met deelname aan kunstbeurs Realisme 07 in januari 2007 en kunstbeurs Primavera in februari 2007.
Reeds verschenen:
Catalogus 'UGO RIVA - Spose promesse', Bergamo 2003
Catalogus 'UGO RIVA - Romantic Classicist', Washington DC 2004
Catalogus 'UGO RIVA' - Parijs 2005
|
| |
|
|
Vorige pagina <<
