De schilderijen van Jean-Claude Dresse spreken Frans. De elegante tekenstijl, de poëtische symboliek en het kleurentemperament vormen een picturale taal die in Nederland geen vergelijk heeft. Met een combinatie van klassiek meesterschap en actuele thematiek spreekt deze ‘Waalse Rembrandt’ ook in ons land tot de verbeelding. Jean-Claude Dresse schept een nieuw, nooit gezien universum waarin uitersten volmaakt met elkaar in balans zijn: licht en donker, geestkracht en gemoedsrust, expressie en verstilling. Al schilderend laat Dresse meer los dan hij vastgrijpt. Hij kiest nadrukkelijk niet voor de zekerheid van vastomlijnde vormen in een beredeneerbare mise-en-scene en dat getuigt van een grote visionaire kracht. Zijn roerloze, tansparante mensfiguren vormen tableaux vivants waarmee Dresse wil aantonen dat er achter de hallucinerende coulissen van de zichtbare realiteit andere werelden verborgen liggen. Dit romantische vermoeden is universeel. Dresse behoort echter tot de weinigen die dit universum in hun geest kunnen oproepen en vastleggen in onuitwisbare beelden. Tijd is een chronisch terugkerend element in de schilderijen van Dresse. Tijd als matrix van schoonheid in de discipline van een muziekpartituur. Maar ook tijd als dictator van het leven, tegen wie de kunstenaar een voortdurende oppositie voert. Klokken met verbrijzelde wijzerplaten, passers en meetinstrumenten zijn Dresses protesten tegen de waanzin van een onhoudbaar tempo. Maar tegen de achtergrond van deze ironische plaagstootjes, brengt Dresse zwaardere tegenkrachten in stelling: archetypische beelden die alle tijden met elkaar verbinden, zoals o.a. paarden, ridders, godinnen en onbemande schepen.
Jean-Claude Dresse (1949) kreeg zijn opleiding aan de Académie des Beaux Arts in Charleroi. Hij exposeert regelmatig bij galeries in België, Frankrijk en Nederland. In 1994 presenteerde De Twee Pauwen hem op de PAN in Amsterdam. Werk van Jean-Claude Dresse bevindt zich in vele particuliere en openbare collecties. Tot de opdrachten die hij realiseerde behoort een monumentaal fresco van 90 m2 in de entreehal voor het stadhuis van Charleroi (1990), in opdracht van de Belgische staat.
|
Vorige pagina <<